More Ozzie & Bali

Ik baal ervan dat ik altijd moet beginnen met: ‘Zo, het mocht even duren voor m’n nieuwe update maar hier is die dan!’ Daarom ga ik dat nu niet doen.

Good day everyone,

Veel gebeurtenissen, veel ervaringen en veel nieuwe mensen verder wil ik jullie weer op de hoogte brengen van mijn reisavonturen van de afgelopen maand, bestaande uit alleen de beste momenten en ervaringen in: The Great Ocean Road, Adelaide, Penguinisland, a bit more of Melbourne, Kuta, Gili Islands, Nusa Lembongan, onze geweldige rondreis op Bali met de Familie en Martin, Perth en ten slotte een klein voorproefje op Australias East Coast! Voor degene die het fijn vinden om te weten waar ik ga en sta genoeg info, voor de rest, ik zal het kort proberen te houden…..

The Great Ocean Road:
Na 2 weken Melbourne werd het wat drukker in huis, aangezien Maarten Hanrath met zijn vriendin Denise ook hadden gehoord van het super deluxe Wilton Hotel. Zij hadden echter het plan om maar 2 dagen te blijven (in tegenstelling tot mijn 2 weken), een auto te huren en de Great Ocean Road af te rijden tot Adelaide. De zilveren Suzuki Swift met 8500km op de teller werd volgeladen met hun spullen en jullie raden het al wel: Mijzelf. Men liegt niet over het feit dat het een van de mooiste wegen is ter wereld, want de sceneries zijn prachtig. Uitzichten over zee, de bergen, perfecte strandjes, gepaard met het spectaculaire effect van de zee op de gehele Zuid-kust, koala’s en wallabies. Omhoog via The Grampions waar we wat mooie wandelingen hebben gemaakt, een Kangaroo op een haar na hebben gemist met de auto om vervolgens door te rijden naar..

dsc_4450 dsc_4504 dsc_4478 dsc_4485
dsc_4518dsc_4522dsc_4643dsc_4609


Adelaide:
Eenmaal afgezet bij Karine van Kranenburg, kreeg ik het goede nieuws van Mama:

Graduated with commendation!!!!!

Ontzettend blij met het resultaat en mijn weerzien met Karine werd de eerste fles bubbels geopend. Niet veel later een tweede en de rest van de 2 dagen Adelaide beloofde heerlijk te worden. Leila (Karine’s dochter) vergezelde ons de eerste dag in Hunter Valley, en de dag daarna gingen Karine en ik het centrum in. Een bijzondere stad, wat mij erg aan een Amerikaanse dessert-stad deed denken met uitsluitend laagbouw en wijde lanen. Een bouwstijl die niet overal aansluit bij het typische Australische met mooie afwerkingen en groene kozijnen. Ik had er geen speciaal gevoel bij, dus zijn we maar weer richting de wijngaarden vertrokken. Geen slecht idee, want ik heb de meest bijzondere witte wijn mogen proberen die ik ooit heb geproefd. Een witte wijn van Kay Brothers, gemaakt van een muskadet druif. Veelal gebruikt voor dessertwijnen, waar deze ook naar rook, maar desalniettemin heel erg droog en zacht. Een echte aanrader mocht je deze ooit tegenkomen.

dsc_4680dsc_4682dsc_4686dsc_4695


Penguinisland:
Tijd voor een bus terug de volgende dag, want Lauren en Mark nodigde me uit in Marks’ huis op penguinisland. Elke dag komen de penguinies terug aan land om te slapen en hun babies te voeren. De avond dat wij er waren en met spanning wachtte op de kleinste pinguïns ter wereld, ook wel fairy pinguïns genaamd, was er niet veel anders te zien dan leeg strand en meeuwen. De Rangers verzekerde ons dat het niet lang meer zou duren, en eindelijk om 8.04 kwam er een klein zwart plukje uit de zee waggelen. Blij met de 12 pinguïns in dat groepje dachten we het al te hebben gezien.. Niets bleek minder waar, want in het uur daaropvolgend kwamen 2503 pinguïns het strand op (dat wisten de rangers ons in ieder geval te vertellen) Super gaaf om zoveel van die kleine beestjes te zien, en te volgen naar hun slaapplaatsen.

Melbourne 1.2:
Bali was geboekt, maar eerst nog James’s 21st. Alle onesies uit de kast (one piece clothes) daiquiri machines aan, bar en DJ tafel gereed, hapjes opgehaald en de cupcake toren opgebouwd en het feest kon beginnen. Een top avond met speeches, mooie conversaties en leuke nieuwe mensen, gepaard met de perfecte hoeveelheid alcohol zorgde voor een zeer geslaagd afscheid de volgende dag.

Kuta:
tijd voor korte broeken en shirtjes! Melbourne was toch niet zo warm als ik dacht, met tops 15 gr, dus ik kon wel wat zon gebruiken. Ik had precies een week ingepland voor gili Islands en Nusa Lembongan voordat de familie kwam, maar allereerst Kuta. Het Salou voor de ozzies, en uitsluitend draaiende op toerisme. Een groot gekkenhuis met te veel mensen op een te kleine plek, vervallen hotels tegenover splinternieuwe resorts, oude stinkende shoppingmalls tegenover de nieuw geopende full-airconditioned beachwalk mall. Local shops met overal hetzelfde aanbod variërend van shirts tot zonnebrillen en sarongs voor 1 of 2 dollar, en warongs met het lekkerste Indonesische eten, tegenover alle westerse food en fashion ketens. Een heel groot voordeel: het langgerekte strand met de branding op 5 meter de zee in. Perfect voor surfen dus! Natuurtalent dat ik ben, ging me dat goed af, dus een zonsondergang met een aantal bintangs na 2 uur surfen had ik wel verdiend.

dsc_5135dsc_5109dsc_5117dsc_5127

dsc_5812dsc_5818dsc_5826dsc_5848

Gili Islands:
op naar de Gili’s, backpackers Paradise. Ik besloot met de locale mensen mee te reizen op de zo genaamde slow boat. Niets aan de naam is minder waar, want nadat ik om 6u s’ochtends in Kuta vertrok, en een heeeeeeele trage boot en 5 shuttle busjes verder was, kwam ik eindelijk om 7u s’avonds in gili Trawangan aan. Vrienden gemaakt met Christy uit Hong kong en samen de meest fantastische bungalow gehuurd voor 8euro per nacht. De eilanden zijn prachtig, het snorkelen nog mooier en de mensen overwegend relaxed en aardig. 5 mooie dagen kan ik wel stellen.

dsc_4849dsc_4856dsc_4857dsc_4892

dsc_4919dsc_4921dsc_4938dsc_4934

Nusa Lembongan:
“helaas” geen slow boat naar surfers paradise Nusa Lembongan, dus dan maar de Fast boat. Op die naam valt ook weer niks aan te merken, want hoge golven of niet, de boot stuitert als een gek over het water.. Na 2 uur gebroken aangekomen op Nusa, waar ik lekker aan het strand ben gaan liggen om vervolgens s’avonds te eten met een Belg die net zijn dive instructors cursus had voltooid. Volgende dag op een scooter (lees uiterlijk, want het was qua vermogen meer een motor) het eiland rond, waar ik halverwege de ochtend bijna was uitgedroogd door de hitte en gebrek aan winkeltjes. Ik besloot de enige familie aan die weg te vragen of ze kokosnoten verkochten, aangezien hun voortuin uit 800 palmbomen bestond. Veel Engels spraken ze niet, maar met handen en voeten begrepen ze me. Pater familias pakte een ladder en klom een van de vele bomen in, om mij te redden van uitdroging. Fantastisch om te zien, super vers en mega lekker zat ik 5 min later aan mijn kokosnoot. 30cent was een godswonder voor de familie en ik geloof dat ze nu een business zijn gestart voor mensen zoals ik.

dsc_5026dsc_5029dsc_5036dsc_5059

Bali met de Familie en Martin:
eindelijk was het zover! Pap, mam Bren en last but not least Martin kwamen aan op Denpasar. Ik was er natuurlijk veels te vroeg, aangezien ik niet kon wachten ze te zien, maar eindelijk daar was het nog fijner dan ik me had voorgesteld! 2 weken lang van het eiland en elkaar genieten. Krijg weer een glimlach op m’n gezicht als ik er aan denk… Ik kan heel veel vertellen over deze weken, maar mam heeft het heel mooi beschreven en geïllustreerd op haar site: www.miriamsteger.com, so have a look for those who didn’t yet. Ik heb voor de volle 100% genoten van Bali, maar nog meer van het samenzijn. Alleen reizen blijft ontzettend leuk, maar er gaat niets boven reizen met geliefde(n).

Perth:
Mijn vlucht naar Perth was daarom erg lastig en vond ik het moeilijk contact te zoeken met andere mensen. Ik sloot me af en ben alleen op verkenning uitgegaan, het was een mooie dag, maar Perth was mede door mijn gemoedstoestand, niet mijn stad. Wel een paar mooie foto’s gemaakt gelukkig, maar de mensen en lay-out/ bebouwing was niet bijzonder. Blij dat ik er maar voor een dagje was!

afbeelding-013afbeelding-042afbeelding-055afbeelding-001

Australias East Coast:
Een dag later vloog ik namelijk alweer via Melbourne naar Cairns, waar ik begon aan mijn reis langs de East coast omlaag tot Byron bay. De eerste fantastische dagen en duiken in het Great barrier reef zitten erop en er volgen nog veel meer gave dingen…

Gelukkig heb ik mezelf weer teruggevonden, sta ik weer open voor nieuwe contacten en weet ik dat ik hele gave dingen ga doen, dus niks om me druk over te maken!

Ik hoor graag hoe het met jullie gaat en wat jullie van m’n trip vinden/denken, dus alle reacties zijn welkom, mede om me een extra steuntje in de rug te geven ;).

Liefs en tot snel!

30 Nov 2012 05:39 | 6 Reacties

Kuala Lumpur & Sydney

Lieve allemaal,

Ruim een jaar na mijn vorige bericht zal ik mijn dagboek/reisverhalen weer eens updaten met mijn nieuwe ervaringen.

Zoals jullie allemaal weten heb ik het afgelopen jaar ontzettend veel energie gestoken in mijn masters opleiding in Londen, heb ik veel heen en weer gereisd en heb ik precies een maand geleden mijn eindpresentatie met overtuiging weten over te brengen. De resultaten komen een dezer dagen binnen in Leende, waardoor pap en mam dus eerder weten of ik ben geslaagd of niet (al lijkt me dat laatste heel onwaarschijnlijk).

Enfin, 5 jaar studeren was leuk, maar na het afronden van mijn masters was ik toe aan een nieuw avontuur. Aangezien Australie altijd al op mijn to-do-list heeft gestaan, ik geen verplichtingen heb voor de komende maanden, heb ik besloten om mijn koffer (voorlopig) nog een laatste keer te pakken en mijn nomaden bestaan met 4 maanden te verlengen. Kuala Lumpur, Sydney, Melbourne, Adelaide, Bali, Lombok, Gili T, Cairns – Brisbane en wellicht New Zealand staan op de planning, mocht de tijd, mijn budget en Martin het allemaal toelaten.

Kuala Lumpur was zoals gezegd mijn eerste bestemming, aangezien Willem, Angela en de kids er op stonden dat ik met Malaysia Airlines richting Sydney zou gaan. Uiteraard heb ik daar niet moeilijk over gedaan en werd ik drie weken geleden als ere gast in het 5-sterren penthouse aan de Jalan Kia Peng ontvangen. Een prachtig appartement, wat allang geen appartement meer te noemen is, met een eigen kamer + kast voor “al” mijn kleren. Ik geloof dat het 10 maanden geleden is dat ik uberhaubt een eigen kast heb gehad, dus alleen daarvan kon ik al blij worden, maar vooral het bed was “pour ecrire á la maison’ en heeft me geholpen om over mijn jetleg heen te komen! Het uitzicht, het zwembad, de ruimte en mijn familie erbij zorgde er verder voor dat mij een heel relaxte en leuke week tegemoed kwam. Het eerste weekend stond in het teken van: gezellig bijkletsen (tot half 3 s’nachts) en eten uit verschillende internationale keukens die allen even lekker en anders waren. De hosts van het 5-sterren penthouse hadden gelukkig al alle mooie en leuke plekjes uitgeprobeerd, dus ik hoefde maar in de auto te stappen, wachten op dat wat er op tafel kwam en te genieten van al het lekkers dat Ange en Willem hadden besteld.

Petronas Towers Maquette Batu Caves

De rest van de week hebben we meer van dat gedaan, maar ben ik er ook alleen, en met Ange op uit gegaan om de stad wat beter te leren kennen. Kuala Lumpur is een wereld stad, die is opgebouwd aan de randen van de samenkomst van twee rivieren, met vervallen, maar ook moderne gebouwen die vaak in schril contrast staan van elkaar. De scheiding tussen arm en rijk is tot op zekere hoogte te zien, maar heeft KL de overwegende schijn van een erg welvarende stad. Meer dan 250 shopping malls in de stad, de een nog groter dan de andere met of zonder theme park van de 5e tot 9e verdieping. Tot daar alleen maar lovende woorden, maar een groot nadeel in de stad is de overheersende moslimse bevolking. Op elke hoek van de straat is een moskee te zien, en hebben ze vanuit hun geloof en de overheid de “macht” om alles voor elkaar te krijgen (foto’s van mij in een bourka kunnen helaas niet worden tentoongesteld) Gelukkig is KL ook de thuisbasis van veel hindoes, en aangezien we in India nog niet genoeg tempels hadden gezien, zijn Ange en ik naar Batu Caves gereden om daar de Hindoe Tempel in het limestone gebergte te bekijken. Een enorme Mughal aan de voet van de tempel verwelkomde ons, en na 289 treden zagen we een piepklein, vervallen tempeltje met een door apen ondergescheten dak. Mooie omgeving daarentegen, waar we meer van hebben kunnen zien toen we de Buta Caves in gingen. Het was een tikkeltje donker, waar Ange de kriebels van kreeg, maar onze tourguide heeft ons erdoorheen gesleept en veel interessante dingen over de grotten verteld.

Petronas Towers Maquette Batu Caves

Verder zijn we nog de Petronas Towers in geweest, waar we niet zozeer van het uitzicht konden genieten door de ‘Indonesian’ made haze van verschillende verbrandingen, maar van een walgelijk stel dat op elke centimeter van de skybridge en top een foto wilde maken van hen kussend op die locatie. Eenmaal op de top hebben Ange en ik nog even hun huis binnen gegluurd en wat leuke gebouwen/parken in ons opgenomen en weer naar huis vertrokken. De rest van de tijd heb ik opgevuld met wat kleine tripjes richting Livia’s school, spelen met Paultje en een serie om de rest van mijn jetleg te verwerken. Angela en Willem, super bedankt voor de super leuke week!

Sydney was next, dus hup het vliegtuig in om mijn reis te vervolgen. Een vriend van mijn studie in Londen had me aangeraden om naar het Kings Cross Backpackers hostel te gaan, welke al een bed voor mij had vrijgehouden en me een speciaal prijsje kon geven. Een erg leuk hostel, met leuke mensen, maar overwegend Holliday Visa-Long termers. Veel werken en feesten, weinig ondernemen. Gelukkig kwam ik erachter dat ik erg goed ben in mezelf vermaken, door veel te gaan wandelen en zoveel mogelijk van de stad en de locale mensen te zien. Deze wandelingen hebben me uiteraard als eerste naar het Opera House en de Harbour bridge geleid, en guess what? Van veraf zijn ze beide precies zoals je ze op elke foto ziet; prachtig! Het enige nadeel van de fysieke aanwezigheid is dat je er ook heel dichtbij kan komen, en je dan de charme van het unieke ontwerp even verliest, door de “waardeloze” materiaal keuze van verschillende onderdelen. Grof cement en goedkope kunsttof ogende afwerkingen in de vleugels. Ik ben maar snel wat verder gelopen om er op een afstand van te genieten onder het genot van een klein drankje in de Opera Bar, waar ik zeker een uur heb genoten van mijn aanwezigheid in Sydney, de bijzondere omgeving, mijn nieuwe avontuur en alles wat ik de laatste tijd heb meegemaakt. (stilte)

Tara and Opera House View from Luna Park by night 2 Tara and the same view

Na veel meer wandelingen door de Botanical gardens, CBD, over de brigde en weer terug, Darling Harbour, The Rocks (oudste deel van Sydney), The Australian Museum, Hyde Park, Bondi Beach till Coogee beach, Manly and many more, stond Blue Mountains op de agenda (door onze tourguide heel aardig even opgemerkt dat de oppervlakte ervan evengroot is als heel Nederland). Een prachtige dag, met de daadwerkelijke blauw ogende bergen, dalen, door de felle zon op de blauwig kleurende eucalyptus oil. Verschillende uitkijkpunten en een wandeling richting en door een regenwoud-achtig dal bij de ‘Three Sisters’, om vervolgens een oude kolentrein (van 52◦) naar boven te nemen maakte de dag bijna compleet. Een laatste stop in het Olympische park, wat tegenwoordig een nieuw zakencentrum is geworden, was daarvoor namelijk nodig.

Tara and Blue Mountains Bondi Beach Cockatoo 2

Het lijkt misschien zo dat ik alles alleen heb gedaan in Sydney, wat strict genomen ook zo was, maar doordat ik alleen was en niet verlegen ben om een praatje te maken, heb ik een aantal heel leuke locals ontmoet waar ik wat gezellige avonden mee heb doorgebracht. Special thanks nog voor Goldie (vriendin van Marcelle) die me een warm welkom heeft gegeven in haar huis, met een lekker diner (eindelijk weer na het overwegende goedkope studentenvoer) onder het genot van een paar glaasjes Champagne!

Mijn tijd in Sydney kwam helaas tot een einde, maar ik verheugde me erg op mijn bezoek aan de familie Wilton in Melbourne. Ik had wat zon uit Sydney meegenomen voor James’ 21e verjaardag, die we aan het zwembad met zijn vrienden en een klein aantal drankjes hebben gevierd. Nog veel meer op de planning voor hier, maar daarover later meer!

Dikke kus vanuit Melbourne.

Meer foto’s van mijn Australië reis kun je hier vinden.

06 Okt 2012 07:04 | 5 Reacties

Kingston Upon Thames

Hee allemaal,

Aangezien ik weer aan een nieuw avontuur ben begonnen wordt het tijd jullie op deze manier op de hoogte te houden!!

Vorige week ben ik samen met Martin in een niet geheel onbeladen BMW van pap naar Duinkerken gereden om daar de boot naar Dover te pakken. We konden nog net over mijn spullen heenkijken, aangezien pap en ik perfect hadden ingeladen, maar ik moest natuurlijk weer veel te veel meenemen! We kwamen netjes een uur voor vertrek bij de ferry aan (met paspoorten), waar ons ticket al klaar lag en hebben er toen twee uur over gedaan om in Dover aan te komen. Gelukkig hadden we een zonnetje erbij en konden we nog even naar buiten om van de zeelucht te genieten. Klein beetje wind stond er alleen wel….

 

Aangekomen in Dover nam Martin het stuur van me over en moesten we even wennen aan het links rijden en aan de snelheidsborden, aangezien we 40 km/u wel erg langzaam vonden op een redelijk grote weg. Het duurde even voordat we door hadden dat het natuurlijk in Miles is aangegeven in Engeland, welcome newbees! Navigatie aangepast en doorgereden naar Kingston, waar mijn nieuwe appartement ligt, iets zuid-west van Londen. Het is een beetje rare buurt, aangezien het nogal Oostblok-achtig aandoet, en er wat minder fortuinlijke families van verschillende nationaliteiten rondlopen, maar ondanks dat is het appartement redelijk netjes en hebben we genoeg ruimte met zijn drieën. Ieder z’n eigen kamer, een woonkamer, keuken, badkamer, toilet, gangkasten en een balkon! Gelukkig had ik mijn eigen matras meegenomen, want mijn bed was voorzien van een ruim aantal uitstekende veren.

Twee van de oude bewoners waren nog hier toen wij aankwamen en hebben ons meegenomen naar ‘het centrum’. In eerste instantie dachten we dat ze het centrum van Londen bedoelde, maar we gingen naar Kingston centre. Nikky wilde voor haar laatste avond in Kingston bij haar favoriete restaurant ‘Jamie’s Italian’ eten, dus daar gingen we naartoe. Helaas was er op dat moment geen plek voor ons, maar als we 40min later terug zouden komen hadden ze een tafeltje voor ons klaarstaan. Tijd om het centrum te verkennen! We liepen langs de Thames, waar overal mensen zaten, op terrasjes, maar ook gewoon aan het water en op de pleintjes die ernaast lagen. Heel erg leuk, en zeker niet wat ik me had voorgesteld van Kingston. Het lijkt wel een klein beetje op Groningen met al de studenten en gezelligheid in de stad. De eerste Pint werd een feit en gingen we terug naar Jamie’s. Super lekkere pasta gegeten en als toetje ‘the ultimate brownie’ gedeeld met Martin :). Daarna nog een drankje gedronken met vrienden van de oude bewoners, maar we waren redelijk kapot, dus zijn optijd naar huis gegaan.

Zaterdag wilde ik graag een bankrekening openen en opzoek gaan naar een telefoon abbonnement, maar helaas was dat nog niet mogelijk aangezien ik een brief van mijn universiteit moest hebben… nog even wachten dus. Gelukkig zitten er ontzettend veel winkels in Kingston, waaronder een enorm overdekt winkelcentrum, en hadden we dus genoeg te bekijken. (Voor de kenners: er zit hier zelfs een ‘Primark’!!!) Na een paar uurtjes te hebben rondgedwaald zijn we weer naar het water gelopen en hebben we daar lekker in het zonnetje op een terras gezeten.

 

 Toen we weer thuis kwamen raadde Nikky en Anne ons aan om nog even in onze achtertuin (Richmond park) te gaan kijken en een rondje te lopen. De omtrek van het park is ongeveer 17 miles en er schijnen herten, vossen en nog veel meer dieren rond te lopen. Helaas voor ons hebben we die niet gezien, maar hebben we wel al een mooie indruk gekregen van het enorme stuk groen!

 

 

 

Mijn huisgenootjes Tim en Maarten waren inmiddels aangekomen en hebben we met zijn alle thuis gegeten en een beetje op de bank gehangen, wij hadden er inmiddels weer genoeg miles opzitten! Nog een nachtje lekker tegen Martin aan kunnen liggen, toen ik hem de volgende ochtend weer moest uitzwaaien aangezien zijn colleges ook weer begonnen.Ik vond het fijn dat hij mijn huis, omgeving en huisgenootjes heeft gezien,zodat het praten erover wat makkelijker is nu!

 

 

Afgelopen week hebben Tim, Maarten, Sipco (een vriend van Maarten) en ik de universiteit bezocht, de eerste dingen geregeld en het centrum van Londen bezocht. Als echte toeristen hebben we Buckingham Palace, de Big Ben, Covent Garden en nog wat andere dingen bekeken. Hopelijk wordt dat toeristische gevoel steeds minder, aangezien we toch een jaar in Londen wonen.

 

 

Voor de mensen die graag langs willen komen (zeker doen!), of mij willen kaartjes willen sturen (als je niet kan komen dan al helemaal doen!) kan dat naar:

Kingsnympton Park

7 Abinger House
KT 27 RW
Kingston Upon Thames

Helaas heb ik nog geen Engels nummer, maar kunnen jullie nog wel berichtjes sturen naar mijn oude nummer! Zodra ik een nieuw nummer heb laat ik dat natuurlijk weten.

Dat was het wel zo ongeveer…

Veel liefs,

Tara

17 Sep 2011 14:37 | 4 Reacties

Goa part 2 en Mumbai

Namaste!

Daar zijn we weer! De eerste 3 dagen in Goa waren niet zo best. Alleen maar regen dus we konden eigenlijk niet veel doen. We hebben heel veel spelletjes gedaan en vrienden gemaakt met 2 engelse meisjes en 1 duits meisje. Toen de 4e dag de zon toch maa besloot tevoorschijn te komen hebben we met z’n 6e 3 scooters gehuurd en zijn we door Goa gaan racen! ERG leuk!

De volgende dag was de zon weer prachtig aanwezig en besloten we naar het strand te gaan want dat was immers de reden dat we naar Goa gingen! Daar aangekomen een mooi rustig plekje opgezocht. De zee was erg wild en gevaarlijk, maar dat weerhield ons er niet van een duikje te wagen. We werden immers door het  Indische baywatchteam in de gaten gehouden. En dat waren niet de enige die ons in de gaten hielden.. Na 10 min op het strand waren wij de hotste attractie van Goa. Iedereen kwam even een kijkje nemen naar die blanke meisjes in bikini en er werden uiteraard weer menig foto’tjes geschoten.

De volgende dag wilden we onze reis gaan voortzetten en hadden we een bus ticket gekocht naar Mumbai. Eenmaal op het busstation aangekomen bleek dat de bus al weg was. Die reismuts uit Goa had een verkeerde tijd op het ticket vermeld! We werden vriendelijk verzocht om in een andere bus plaats te nemen maar dat was een bus waar je alleen maar kon zitten en wij hadden een sleeper bus ticket gekocht met airco. De enige andere optie was een sleeperbus ZONDER airco de volgende dag en dan zouden we 200 roepie de neus terug krijgen. Wij natuulijk helemaal pissed off, naar die reismuts in Goa toe. Tara heeft haar even duidelijk gemaakt dat je dit ons niet kan flikken, maar zij bleef stug volhouden dat zij niks verkeerd had gedaan en dat de bus daar gewoon was. Afijn om een lang verhaal kort te maken we hebben uiteidelijk 200 roepie de neus terug gekregen, maar wel de taxi van 1000 roepie moeten betalen.. Behoorlijk frustrerend!

De volgende dag kwamen we weer aan op het busstation, en daar kwam die aan hoor:

De Bus From Hell!

Deze bus was zo oud, vies, krakkemikkig en de bedjes waren niet groter dan een 1 persoonsbed in de beedte en de lengte was de perfecte maat voor een smurf. En daar moesten we dan met 2 personen de nacht in doorbrengen. Jullie zullen waarschijnlijk snappen dat niet gelukt is! De bus was wel voorzien van ARKO (alle ramen kunnen open). Erg prettig als het de halve tijd van de rit aan het regenen is! Ook de geuren die je af en toe door het raam kon ruiken waren niet erg prettig. Het leek wel of ze een volle kliko voor ons neus opende. En dan dachten we dat de rit 12 uur duurde maar hier in India is tijd maar een cijfer en hebben we er uiteindelijk 18 uur over gedaan.

De reden voor ons bezoek aan Mumbai was het spelen in een bollywoodfilm! We hadden al contacten gelegd maar de opnames waren net die dag dat we aankwamen, dus onze carierre als filmsterren hebben we op ons buik kunnen schrijven helaas! Daardoor hadden we wel een dag de tijd in Mumbai en hebben we ons bezig gehouden met shoppen! De backpacks zitten vol hoor!

Dag erna het vliegtuig van Mumbai naar Delhi gepakt waar we nu 2 dagen zitten. Morgen vertrekken we om half 2 lokale tijd in Dehli naar London en dinsdag zijn we weer lekker in Nederland! We hebben super veel zin om iedereen weer te zien!

Dikke kussen!

Marcella, Tara & Brenda

08 Aug 2010 09:13 | 8 Reacties

Green Goa

Regenseizoen!

 Daar zijn we dan, in ons ‘bedoelde’ vakantie oordje om te genieten van de zon,zee en het strand. Ons geluk lijkt niet op te kunnen in india, maar de eerste stap uit de trein vanuit hampi laat onze vakantiedromen in duigen vallen. Het regenseizoen doet zijn naam eer aan en we zitten al drie dagen in de stromende regen.

Gelukkig is Goa heel relaxed en vermaken we ons hier met spelletjes, zowel locale (Indian pooling) als internationale (kaartspelletjes als pesten ed), en komen we lekker tot rust met onze muziek, boeken en andere backpackers. In goa mag er anders dan in andere gedeelten van het land gedronken worden en hebben we na 2,5 week onze lever te hebben gezuiverd weer een paar lekkere cocktailtjes naar binnen gewerkt.

We hebben een erg leuk guest house gevonden van een Indiase familie, die erg vriendelijk zijn, meespelen en ons de leuke plekjes aan de kust laten zien. We zitten in een ruim appartement, waar de bedden echter ‘houten’ planken zijn en de kussen niet veel zachter zijn dan betonblokken, het een beetje naar schimmel ruikt door de regen, maar we verder niet mogen klagen!

Even een kort berichtje dus als teken van leven, maar het ging ons er vooral om wat foto’s te plaatsen en jullie mee te nemen op onze reis!

Kus van ons allen

30 Jul 2010 09:37 | 9 Reacties

In ons hempie in Hampi!

 

Vanuit het heerlijke Hampi een berichtje!

Na de snelle vlucht vanuit Calcutta, stapte we uit in de hightec super ontwikkelde voor ons verrassend uitziende Bangalore!
Eenmaal buiten het vliegveld viel ons oog meteen op subway!
YES eindelijk lekker lunchen! Dus na een goeie honey oregano roasted chicken op naar het centrum. Dat was maarliefst 42 km verderop! Maar gelukkig zijn de mensen hier veel aardiger dan in Calcutta en wilde onze taxichauf ons wel even naar ons aangewezen hotelletje brengen.. Misschien ging het niet helemaal goed, want hij bracht ons uieindelijk naar een hotel van zijn keuze.

Maar prima hotel! Eerste dag in Bangalore maar wat uitgerust en wat winkeltjes bekeken.
Volgende dag gingen we met de tuktuk een rondje door de stad maken. Niet erg spectaculair maar wel mooie dingen gezien. We zijn langs het parlementshuis gereden, wat er mooi uitzag!
Daarna bracht de tuktukchauf ons naar hét paleis van Bangalore.
Dit was voor hun bij uitstek het mooiste ding dat je kon zien in Bangalore, want hier woonde de koning! Wij, vol verwachting,  200 roepie betaald voor entrée en naar binnen.
We dachten natuurlijk aan een waanzinnig groot paleis met allemaal tierelanteintjes!
Het hoogtepunt was echter een opgezette olifantekop.. En het werd er niet beter op..
Ze lieten de royalty bedroom zien.. maar dat was naar onze mening nog te lelijk voor het goed. Vervolgens wilde de gids, die ons vanalles vertelde (wat we zelf ook konden bedenken.. ‘look, this is the bathroom and this is the bedroom’..)  ook nog eens 100 roepie voor zijn verhaal. Helaas, daar trappen we niet meer in;)!!

Maar de dag werd beter en beter, en dat kwam door het volgende:
Op de kamer hadden we in onze bijbel (Lonely planet) een restaurantje gevonden die ons wel leuk leek. Hop in de tuktuk en op naar ‘The only place’.
Natuurlijk was onze verwachting laag omdat we in heel India nog niks beters hadden kunnen eten dan butter nan (soort indiase pannekoek) en chicken curries (spicey pfooe)..
Maar.. heaven was there!! Een oase.. Nirvana!! Het was het beste STEAK restaurant van de omgeving (naar onze mening heel India). Eerst vertrouwde we het niet helemaal, aangezien we 3 dagen eerder in Varanasi koeien op straat zagen, die afvalbakken leeg aten. Maar het was prima, lieten we ons vertellen door 2 koreanen.
Nu moesten we het er van nemen ook! Voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht besteld!
Om maar te beginnen met heeerlijk gefrituurde garnalen, rijk belegde bruchetta’s en gevulde champignons. Vervolgens het moment supreme.. STEAK! Yeah!
Alle drie kregen we een heerlijk medium rare steak op ons bord met groente garnituur en patatjes (Ok, de snackerbakkers in nl doen het beter..). Maar het was delicieussss!!
Natuurlijk zaten we proppie vol (denk dat onze maagjes waren gekrompen), maar we moestern en zouden de ‘Chocolate fudge en de Bleuberry cheesecake’ nog proberen!
Chocolate fudge was heeerlijk, en de Bleuberry cheesecake ging door voor een decadent ontbijt!

Volgende dag zouden we laat de bus pakken (namelijk om 21.00) maar dat werd uiteindelijk nog iets later (lees: 23.30). De tijd is hier geen tijd, maar gewoon wat nummers. Dus overdag nog een parkje gepakt, niet voor ons een attractie maar voor de mensen daar een attractie. Wij waren echt bezienswaardigheden in het park, pf!

De ochtend daarna zouden we in Hampi aankomen. Maar de bus stopte een dorp te vroeg, ‘last stop, last stop’! maar niet heus.. Wij moesten nog een stuk verder.. maar dan zouden ze voor ons 3 de hele bus verder moeten rijden naar Hampi. Dus de bus was ‘kapot’, pff..! Uiteindelijk hebben we de verantwoordelijke laten betalen voor onze tuktaxi naar Hampi (wat overigens maar een half uurtje verderop was!). Daar aangekomen zijn we nog even gaan slapen want het was 6.00 sochtends!

De volgende dag zijn we de rivier overgestoken met een bootje (10 roepie de neus). Daar hebben we een fiets gehuurd en hebben we door de omgeving gefietst. Het was heel erg mooi! Een riviertje, veel groen, aardige mensen en veel tempels! En natuurlijk weer een monkey tempel. Die hebben we beklommen, nouja tara heeft het tot boven gehaald, bren en ik hebben halverwege een kleine fotoshoot gehouden. Onderweg op de fiets kwamen we langs een schooltje. Ze hadden net buitenspeel moment, en we moesten en zouden even naar binnenkomen! Wat een leuke kids allemaal!! Helemaal enthousiast dat wij er waren natuurlijk. We hebben leuke fotootjes kunnen maken en ze hebben binnen voor ons een lied gezongen, erggg leuk!! Daarna hebben we de school wat geld gegeven om pennen van te kunnen kopen! (We hebben op dit moment geen kabel voor foto’s dus die komen later)!

Dit dorpje bevalt ons heel erg, veel toeristen en hele aardige mensen! We hebben nog een argentijn en een australier ontmoet waar we mee zijn wezen eten. En vandaag een tuktuk rondrit gehad door Hampi en de omgeving.. zon 5000 tempels hier! Na alles gezien te hebben, zijn we gaan relaxen bij de mangotree restaurant. Hier hebben we een lekker sapje gedronken en wat geluncht! Vanavond ons laatste avondje hier in Hampi.. jammer dat de tickets al geboekt waren want we hadden best wel wat langer hier willen blijven!  

Voor mensen die nu denken, jaa INDIA, ik wil gaan.. >> Hampi the best!!!!!

Morgenvroeg…5.30u op naar GOA!

We hopen op wat geluk dus beter weer, want de voorspellingen zijn erg slecht!!

Dikke kus  Bren Taar en Marcella!

27 Jul 2010 11:51 | 10 Reacties

1,5 week verder…

Daar zijn we weer..

Dit keer vanuit Calkutta.. De naam zegt het al CalKUTta..
Ik heb de enter toets uitgevonden dus dit berichtje zal iets duidelijker worden 😉

In onze tijd in Jaipur hebben we nog iets bijzonders meegemaakt. Smiley en Sunny vroegen ons tijdens het tuktuk ritje of we het leuk vonden om de familie van Smiley te ontmoeten.. Dit vonden we erg leuk dus hij heeft ons naar zijn huis gebracht.

Ricksaw Familie Smiley

Eenmaal daar werden we door heel de buurt weer aangekeken als beroemdheden maar er werd ons verteld dat we alleen met het gezin mochten praten uit respect. Het was een leuke ervaring om te zien hoe de mensen daar leven. Ze woonde daar met:

– Opa (grote bril en roken als een ketter)
– Vader (erg aardig en sprak goed engels)
– Moeder (heerlijke thee voor ons gemaakt)
– Dochter (heeft onze handen voorzien van henne ERG lelijk maar wel leuk)
– en 2 zonen (1 tuktuk driver en die andere weten we niet..)

We kregen daar koekjes en chaj thee voorgeschoteld en werden meeste van de tijd flink aangestaard.
Nadat de henna aangebracht was gingen we weer verder met onze tuktuk rit door de stad.
Thuis bijHenna

Na Jaipur zijn we naar Agra vertrokken.. Daar hebben we vooral heel relaxed gedaan. We ontmoette Sarah een Iers meisje in de bus en zij was alleen aan het reizen, we vroegen haar of ze het leuk vond om met ons mee te komen. We hebben toen in Agra met zn vieren een hotel geboekt met prachtig uitzicht op de Taj Mahal. De volgende ochtend zijn we de Taj Mahal al heel vroeg gaan  bekijken om 6.00 uur omdat we dan de zonsopgang hadden voor de mooiste foto’s. Deze zal Tara in het fotoboek plaatsen!
Taj MahalTaj Mahal (met Sarah)

Verder was er eigenlijk niet heel veel te beleven in Agra dus we zijn met zn 3e naar de film gegaan! De engelse versie van Indecent met leonardo di caprio stond op het programma. We hadden de duurste kaartjes gekocht (a 3,5 euro per stuk) en we kwamen aan in de zaal en kregen echt de meest luxe uitklapbare zachte stoelen ever! CHILLL!! De film is trouwens echt een aanrader!
Bios


Daarna moesten we ons nog flink haasten want we moesten de trein naar Varanasi halen!

Na een treinrit van 14,5 uur die eigenlijk 12 uur had moeten duren kwamen we aan in Varanasi!
Nou ik kan je vertellen die geur daar is niet te doen! We vielen bijna flauw van de stront, pis, afval en vervuilde lucht daar. Maar goed echte stoere chicks als ons kwamen daar wel doorheen. We kwamen terecht in een super schoon hotelletje met een super uitzicht op de Ganges. Die avond zijn we met de boot naar ” de ceremoni ” geweest. Dit was een ritueel wat elke dag gehouden wordt om de doden te eren. Niet echt heel spectaculair maar wel leuk om gezien te hebben.

De volgende ochtend zijn we het echte werk gaan bekijken. Na 5 minuutjes gelopen te hebben kwamen we de eerste brandstapels al tegen. Even voor de mensen die niet weten wat er in Varanasi gebeurd:
Varanasi is de stad waar mensen nadat ze dood zijn gegaan worden op straat verbrand en in de Ganges gestrooid. Een gids vertelde ons dat iedereen verbrand werd op 5 personen na:

– kinderen onder de 9 jaar
– zwangere vrouwen
– mensen die gebeten zijn door een slang
– heilige mensen
– mensen met lepra

Deze mensen worden in doeken gewikkeld en op een steen gebonden en daarna midden in de Ganges gegooid.
kortom: What happens in Varanasi stay’s in the Ganges..
We heben dus met eigen ogen kunnen kijken hoe dit proces in zn werk ging. We hebben een vrouw gezien zij was 62 en had een hartprobleem en werd daar verbrand. Ook hebben we een jongetje gezien van ongeveer 5 jaar die dus in doeken werd gewikkeld en aan een steen werd gebonden en de Ganges in werd gegooid.
Verder hebben we nog wat mensen en baby’s gezien die hetzelfde lot tegemoed gingen.
HEAVY!
Varanasidode baby

Na onze heftige dag in Varanasi hebben we weer een trein gepakt naar Calcutta. Deze duurde ook weer 14 uur..
Met de nodige vertraging! Je snapt waarschijnlijk dat we na 2 treinritten van 14 uur behoorlijk aan onze tax zaten..
En wilde dus eenmaal aangekomen zo snel mogelijk naar het vliegveld om een ticket te boeken naar het zonnige zuiden en daarna een flinke douche pakken in een mooi hotel.. Maar dit viel helaas een beetje tegen.. De taxi chauffeur die we in Calcutta tegen kwamen was de meest chagerijnige man die we in heel india ontmoet hebben we moesten en zouden met HEM mee gaan en hij liet ons niet met rust. Afijn wij zijn taxi in.. Airpoort bleek 22 km verderop te zijn dus we hadden nog een flink stuk te gaan in onze bezwete smerige kleren. Afgesproken was 350 roepie maar meneer de chagerijn had natuurlijk geen wisselgeld waardoor we hem 400 roepie moesten geven ASSHOLEE!!

Goed, op het vliegveld redelijk snel ons ticket kunnen boeken en op naar het hotel. Naja het hotel kon onze volgende taxidriver niet vinden dus we werden ergens anders voor een hotel afgezet. Het regende echt bakken uit de lucht dus we hebben dat hotel maar genomen. Werden we daar ook nog een keer genaaid met de kamers waardoor we echt helemaal klaar waren met alles!

Morgen om 10.40 vliegen we met Indigo lekker naar het zuiden naar Bangalore en hopen we dat we daar even kunnen bijkomen
van onze eerste 2 weken.

We will keep in Touch!
Berichtjes zijn nog steeds super leuk om te lezen dus ik zou zeggen Reageer masaal 😉

Liefs Marcella, Tara en Brenda

22 Jul 2010 13:23 | 17 Reacties

Update 2

Namaste!

Hello kennen ze hier allemaal wel, maar veel verder komen de meeste Indiers niet. Daarom hebben we maar besloten ons een heel klein beetje aan te passen en ook gewoon in hun taal goededag te zeggen.

Als toeristen zijn we niet alleen erg interessant om ons geld, maar ook om onze verschijning. Het is heel raar om overal rond te lopen en te merken dat iedereen, vooral vrouwen en kinderen je bewonderen omdat je blank bent. Waarschijnlijk hebben ze blanken alleen op tv gezien en denken allemaal dat wij filmsterren zijn. (We worden dan ook regelmatig gevraagd om mee op de foto te gaan.)

De mensen zijn hier over het algemeen heel erg vriendelijk, ze lachen beleefd en zeggen altijd gedag, we hebben nog geen moment gehad dat we ons niet op ons gemak voelde, maar we worden wel een klein beetje gek van de opdringerigheid om spullen te kopen en de mensen die ons willen “oplichten” voor 100 rupee. Het is niet veel, maar het is wel vermoeiend.

Brenda heeft nog niet veel verteld over onze bezigheden, dus die zal ik kort even aan jullie voorleggen. Volgende keer zullen we er wat foto’s bij proberen te plaatsen om het ook visueel voor jullie duidelijk te maken!

In Delhi zijn we begonnen aan ons avontuur en komen erachter dat we meteen in het ergste van het ergste terecht waren gekomen. Old Delhi is een plaats waar ontzettend veel mensen leven, maar vooral op de straat. De straten waren van s’ochtends vroeg tot s’avonds laat vol met mensen en alle ellende van deze stad kwam op ons af.

We hebben een uitvlucht gekozen naar de mooiere delen van Delhi en zijn als eerst naar Humanun’s Tomb in New Delhi gegaan. Een erg mooi gebouw, dat gebaseerd was op de Taj Mahal. We hebben hier dus al een kleine indruk mogen krijgen. Daarna gingen we door om wat kleine aankopen te doen in de Main Bazaar, leuke winkeltjes en goed om even de “jasmine-broeken” aan te schaffen.

Door naar de Lotus temple, waar inderdaad een prachtige lotusvormige temple ons toelachte. Het is een temple gebouw door een organisatie die wereldwijd alle geloven bij elkaar wil brengen om vrede op aarde te houden en alle op een plek te kunnen bidden tot zijn of haar god. Erg indrukwekkend. Veel gezien en gedaan, door naar de Jama Masjid, de grootste Moskee van Delhi. Toen we de trap op liepen werden we erg aangestaard en wilde iedereen foto’s met ons nemen. We mochten niet naar binnen op de manier dat we gekleed waren, dus zijn we door naar het Red Ford gegaan.

Even eerst wat eten en hebben kennis gemaakt met het indiase voedsel. Niet verkeerd voor de eerste keer, maar we stonden alledrie in de fik! We letten goed op met wat we eten, maar voor Brenda en mij is het onoverkomelijk geweest een beetje ziek te worden. Gelukkig hier niet veel last van gehad.

Op naar Jaipur! Na lekker te hebben geslapen kwamen Sunny en Smiley (Zo hebben we ze maar genoemd) ons ophalen om een hele dag op stap te gaan. Klein rijtje zonder te veel details:

– Pink City, vanuit een toren
– City Palace, niet echt naar binnen, maar gekeken naar de ervoor zonnewijzers (erg knap)
– Amber Ford, wat net leek of we langs de Chinese muur redden
– Water Ford, erg mooi liggend ford midden in het water
– Weverij (voor de jongens hun commissie)
– Monkey Temple, waar onwijs veel aapjes rondlopen.

Erg indrukwekkende dag en een mooie kijk kunnen krijgen op een heel klein stukje Rajhastan.

Toen……. De bus naar Agra. Heel kort: zachte banden, slag in de wiel as, geen vering en verschrikkelijke stoelen. Dag dag rug na 5 uur bus! Maar goed, het was het allemaal waard, we vonden een hostel op 500 meter van de Taj Mahal, en dit was fantastisch.

We besloten (samen met onze mede reizigster, Sara) de zonsopgang daar te bekijken. Het was een beetje mistig, maar alsnog heel erg mooi. We waren allemaal onder de indruk.

Nu even internetten en bijkomen van de hitte, we houden elkaar goed in de gaten en hebben het ontzettend leuk samen!

Bedankt voor de lieve berichten, blijf ze sturen, we vinden het erg leuk om van jullie te horen.

Liefs, Brenda, Marcella en Tara

18 Jul 2010 14:10 | 10 Reacties

It’s time for India

Halloo allemaal!!

Hier het eerste berichtje vanuit Jaipur! We zijn gelukkig goed aangekomen de reis was lang en vermoeiend maar verliep soepeltjes. We hebben een tussen stop in London gemaakt daar zijn we ons nichtje Angela gaan opzoeken en hebben we gezellig geluncht daarna door naar Delhi met het vliegtuig.

Toen we daar naar buiten stapte met onze backpacks vielen we bijna om van de hitte (lees enorm mega warm!) Na wat zoeken en vragen zijn we in een bus gestapt die ons naar Delhi station bracht. Vanuit daar hebben we een taxi naar Old Delhi gepakt en hebben we uit de Lonley planet een hostel opgezocht. Dit was al meteen een mega cultuur shock!! Mensen leven daar op straat en het stinkt er naar poepjes en plasjes (ieuww!) We kwamen terecht in een hostel waar voor voor 600 roepie (lees 12 euro) met zn 3e konden overnachten. En dat was inclusief airconditioning… Nou die airco  bleek een waaier aan het plafond en een windblower te zijn dus de hitte was nog steeds merkbaar voelbaar! Ook de ruimte van onze kamer was niet groter dan de kast waarin harry potter in moest slapem. Maar omdat we toch erg moe waren van het reizen hebben we er goed kunnen slapen.. De 2e dag zijn we door Yousef de hele dag naar allerlei tempels en bezienswaardigheden gebracht en hebben we een prachtige dag gehad. Youfes bleek alleen een grote oplichter want hij wilde 700 roepie (14euro) voor dat geintje terwijl dat uiteraard veel goedkoper had moeten zijn.. Maar daar hebben we van geleerd!

Vandaag zijn we vanuit Delhi naar Jaipur gereden met een bus met GOEDE airco! Heerlijk! Eenmaal in Jaipur hebben we een taxi genomen en zijn we langs een aantal hostels gereden. Tara heeft bij elk hostel haar bemiddelingskwaliteiten laten zien want na ons tuktuk ritje zijn we niet van plan om weer een oor aangenaaid te worden! Na 4 hostels gehad te hebben kwamen we een goeie tegen en daar verblijven we nu 2 dagen. Morgen gaan we hier de stad bekijken en we hebben al een tuktuk geregeld voor heel de dag voor 250 roepie (4euriess!!!!) NICEEE! Hierna gaan we naar Akra de Taj Mahal bekijken (erg veel zin in!) En dan reizen we door naar Varanasi wat waarschijnlijk ERG heftig gaat worden….

Tara zal in het volgende blog onze verdere route beschrijven aangezien die nog niet helemaal zeker is (tara = onze tourguide) Nu zijn jullie een beetje op de hoogte van onze 1e paar dagen.. We houden jullie op de hoogte zodra we weer internet hebben!

Dikke kussen Tara Marcella en Brenda

Foto’s van de eerste week kun je zien door op de foto te klikken.

Humayums Tomb

15 Jul 2010 14:08 | 7 Reacties

Op weg naar India

bericht geplaatst door Miriam

Tara, Brenda en Marcella zijn net vertrokken naar Düsseldorf Airport. De grote reis gaat beginnen. Tara heeft haar paspoort bij zich.



Dames, doe voorzichtig, let op elkaar en geniet van alles. We zijn benieuwd om jullie verhalen en foto’s hier te zien als jullie een internet verbinding hebben.

12 Jul 2010 06:50 | Één reactie